| اکنون ضریحی بر قبر شریف حضرت سیدالشهد(ع) قرار دارد پس چه نیازی به تعویض ضریح هست؟ / با وجود اینهمه فقیر در جامعه و نیز جوانانی که مشکلات مادی فراوان دارند هزینه کردن 5 میلیارد تومان برای این پروژهها ضروری است؟ / شما در مورد امور مالی این پروژه چگونه شفافسازی میکنید؟ / ویژگیها و مشخصات مهندسی ضریح جدید چیست؟ / تا به حال چند کیلو طلا جمع شده است؟ / این طلاها را به فروش میرسانید یا خود همینها را ذوب میکنید؟ / وزن کل ضریح چقدر است؟ / برنامه شما برای نصب چیست و چقدر زمان میبرد؟ / چه خاطراتی از اخلاص، عشق و احساسات لطیف اهداکنندگان دارید؟ / ...پاسخ همه این سؤالات، در گفتگویی جالب با مدیر پروژه ساخت ضریح جدید حرم حسینی: تهیه و تنظیم: محمد بیدارمنش
اولین ضریح بر قبر شریف امام حسین ـ علیه السلام ـ در سال 371 هجری قمری و به دستور «عضدالدوله دیلمی» نصب گردید. از آن زمان تاکنون، این ضریح مقدس، در طول سالیان طولانی و اعصار گوناگون، تعویض یا دچار تغییرات گوناگون شده است.
حدود دویست سال پیش و در زمان شاهان قاجار، یک ضریح بزرگ برای حضرت سیدالشهداء ـ علیه السلام ـ و یک ضریح کوچکتر در کنار آن برای حضرت علیاکبر ـ علیه السلام ـ نصب گردید که این دو ضریح در کنار هم، حالت ششگوشه پیدا کرد. سپس "شیعیان بـُهره" ـ گروهی از شیعیان اسماعیلی که در هند مرکزیت دارند ـ در ضریح جدیدتری که ساختند، این دو ضریح را با یکدیگر تلفیق نموده و آن را به شکل یک ضریح متصل ششگوشه درآوردند. همان ضریح هنوز بر مضجع مقدس قرار دارد.
از زمان نصب ضریح بهرهها تا امروز، حدود سه ربع قرن میگذرد و حال پس از گذشت اینهمه سال، این افتخار نصیب شیعیان اثنیعشری ایران اسلامی گردیده تا باردیگر ارادت و اخلاص خود را به امام مظلومان حضرت سیدالشهداء ـ علیه السلام ـ نشان دهند و ضریح جدید را آنان برای قبلهگاه عاشقان بسازند و نصب نمایند.
به مناسبت رونمایی از اولین شبکه این ضریح، با «آقای محمود پارچهباف» مدیر پروژه ضریح مطهر امام حسین ـ علیه السلام ـ مصاحبهای متفاوت انجام دادهایم. ایشان که از خیّرین و نیکوکاران است، خدمت در این پروژه مقدس را افتخاری برای خود دانسته و هر کس که در این امر حتی ذرهای مشارکت داشته باشد را متنعم از این فرصت بینظیر و الهی محسوب میکند. او حتی به من هم میگوید: «شما هم مطمئن باشید که نظرکرده و مورد عنایت هستید که در مورد روند این پروژه مقدس، مصاحبه و اطلاعرسانی میکنید».
با هم این گفتگوی جالب را بخوانیم:
ابـنا: به عنوان اولین سؤال؛ با توجه به اینکه اکنون ضریحی بر قبر شریف حضرت سیدالشهد(ع) قرار دارد اصولا چه نیازی به تعویض ضریح هست؟
ــ بسم الله الرحمن الرحیم. تصمیم به تعویض ضریح نه از سوی ما، که توسط مقامات عراقی اتخاذ شد. علت آنهم این بود که با توجه به گذشت حدود 75 سال از نصب آخرین ضریح، این سازه دچار فرسودگی، شکستگی و بیدخوردگی شده است. در نتیجه مسؤولان حرم مقدس امام حسین(ع) تصمیم به تعویض این ضریح گرفتند.
ابـنا: چرا ایران را برای این کار انتخاب کردند؟
ــ کشورهای زیادی متقاضی تقبل ساخت این ضریح مقدس شدند؛ مثل بحرین، کویت و هند که اتفاقاً صنعت ضریحسازی هم دارند. اما ما با اصرار فراوان و بعد از یک سال پیگیری موفق شدیم این افتخار را نصیب شیعیان ایران کنیم.
در این راه، کمک «حجت الاسلام و المسلمین شهرستانی» نماینده آیت الله العظمی سیستانی که موافقت «آقای حاج شیخ عبدالمهدی کربلایی» امام جمعه کربلا، تولیت حرم امام حسین(ع) و نماینده آیت الله سیستانی در کربلا را جلب کردند، خیلی مهم بود.
ابـنا: در چه تاریخی پیشنهاد شما تصویب شد؟
ــ در تاریخ سوم شعبان 1427 (شهریور 1385) دست خط موافقت ایشان که امر ساخت ضریح را به قمیها واگذار کرده بود دریافت کردیم. بعد از این موافقت، کشورهای رقیب به ما پیشنهاد شراکت و همکاری دادند اما ما ضمن تشکر از آنها، اعلام کردیم که از نظر مالی و فنی هیچگونه نیاز و کمبودی نداریم و این افتخار خاص شیعیان ایران است.
ابـنا: لطفا در مورد ویژگیها و مشخصات فنی و مهندسی طرح هم توضیح دهید.
ـ در طراحی و ساخت این ضریح مقدس، برای اولین بار، از مهندسین مختلف رشتههای عمران و معماری استفاده شده است. همچنین از سیستمهای روز مهندسی بهرهبرداری نموده و سعی کردهایم سازهای طراحی و اجرا کنیم که در خور کربلای معلی باشد.
مشخصات این سازه عبارت است از: مساحت پلان: 22/86 متر مربع ـ ابعاد طول و عرض: 04/5 در 34/7 متر ـ ارتفاع 94/4 متر ـ تعداد پنجره :20 ـ وزن سازه چوبی :5500 کیلوگرم ـ وزن کل ضریح بعد ازنصب قطعات فلز: 12 تن.
ابـنا: هزینه ساخت این سازه حدوداً چقدر برآورد شده است؟
ــ با توجه به افزایش مقدار مصرفی طلا و نقره در این طرح، مبلغ برآوردی ما در حدود 5 میلیارد تومان است. حدود نیمی از این مبلغ، هزینه طراحان و هنرمندان است؛ و نیمی دیگر هزینه مواد و مصالح.
ابـنا: این هزینه چگونه تأمین میشود؟
ــ در ابتدا تصمیم داشتیم با ارتباطاتی که توسط هیئت امنا و سایرین با افراد خیّر داریم این پروژه را از نیکوکاران متموّل تغذیه مالی کنیم؛ اما در دیداری که با مراجع معظم تقلید در ابتدای شروع این پروژه داشتیم، مراجع عظام به اتفاق تأکید کردند که همه مردم را در این امر خیر شریک و سهیم کنیم چراکه اثر وضعی خوبی دارد.
ابـنا: استقبال مردم چگونه بود؟
ــ وقتی که نامه موافقت تولیت کربلا را در تاریخ سوم شعبان دریافت کردیم در همان ماه و در روز نیمه شعبان، به صورت عمومی و رسمی کسب این افتخار را برای شیعیان ایران از طریق رسانههای قم اعلام کردیم. مردم در ابتدا، به صورت آرام و آهسته شروع به کمک کردند؛ اما بعد از فراگیری خبر در سطح ملی، اشتیاق مردم برای مشارکت مادی وصفناشدنی شد.
این استقبال اکنون به حدی است که مجبوریم دریافت وجوه را مدیریت کنیم تا در پایان پروژه، با ازدیاد وجوه در حسابهای مفتوح برای ساخت پروژه مواجه نشویم؛ زیرا مراجع معظم قائل به این هستند که وجوه اخذ شده از مردم، فقط باید برای ساخت ضریح صرف شود و برای امور دیگر ـ حتی برای بخشهای دیگر خود حرم امام حسین علیه السلام باشد ـ جایز نیست.
ابـنا: تبلیغات و اطلاعرسانی چگونه انجام شد؟
ـ تبلیغات ما فقط در حد اطلاعرسانی برای شماره حسابها و طرق ارسال کمکهای غیر نقدی بود و اینکه تبلیغات گسترده و اغواگرانه برای این امر کرده باشیم ابدا اینطور نیست؛ چرا که شأن ائمه ـ علیهم السلام ـ و امام حسین ـ علیه السلام ـ را بالاتر از این میدانیم که مثلا برای این کار صندوق و مانند آن بگذاریم یا تبلیغات خاص کنیم. اما عنایت خود آقا باعث شده که سیل کمکهای مردمی برای اجرای این طرح جاری شود.
ابـنا: اتفاقا گاهی در برخی شهرها شاهد جمع آوری کمک برای عمران عتبات عالیات هستیم که گاهی این تلقی صورت میگیرد که خودسرانه عمل میشود. شما ارتباطی با این اقدامات دارید؟
ــ ما هیچگونه ارتباطی با این اقدامات نداریم و این کار را تأیید نمیکنیم؛ زیرا قبلا هم گفتم که شأن و منزلت امام حسین(ع) را اجل از این میدانیم که اینگونه اقدامات را انجام دهیم یا کمکها را به این صورت جمعآوری کنیم.
ابـنا: همانطور که میدانید مسایل مالی بسیار حساس است و به اصطلاح، متولیان را "در موضع تهمت" قرار میدهد. شما در مورد مسایل مالی این پروژه چگونه شفافسازی میکنید؟
ـ مسایل مالی این طرح کاملا روشن و شفاف است. این فعالیت در یک کمیته مالی پنجنفره صورت میگیرد که هرگونه برداشت از حسابهای بانکی و منابع موجود با موافقت حداقل 4 نفر از از این افراد و امضای حداقل 3 نفر به علاوه مهر بخش مالی در اسناد صادره، قابل برداشت است. این کار بسیار با دقت نظر انجام میشود. دقت آنقدر بالاست که مثلا هزینههای احتمالی برگزاری جلسات، بازدیدها، حقوق کارمندان دفتری و ... از محل دیگری تأمین میشود و ارتباطاتی با وجوه موجود برای ساخت ضریح ندارد.
ضمناً این پروژه تحت نظر یک هیئت امنای 12 نفره اجرا میشود که از افراد موجه و شناختهشده جامعه تشکیل شدهاند؛ افرادی مثل «آقای آشتیانی» نماینده مردم قم در مجلس، «آقای تکیهای» رییس سابق شورای شهر و «آقای برقعی» ، همچنین شخصیتهای حقوقی مانند «آقای نیکان قمی» فرماندار قم و نیز رییس صدا و سیمای مرکز قم. این هیأت به ریاست «آیت الله نظری منفرد» انجام وظیفه میکنند.
حساب ما آنقدر شفاف و دقیق است که من همین الان مبلغ موجود در حساب این پروژه را تا صبح کاری روز 19 بهمن سال 1388 خدمت شما اعلام میکنم: تا این لحظه مبلغ 28065118000 ریال (معادل 2 میلیارد و 806 میلیون و 511 هزار و 800 تومان) توسط نیکوکاران و متبرعان عزیز به این طرح اهدا شده است. این مبلغ هر ساعت در حال افزایش است.
ابـنا: حالا که این مبلغ مطرح شد اجازه دهید سؤالی که دوستان میخواستند از شما بپرسم را مطرح کنم: با توجه به وجود این همه فقیر در جامعه و نیز جوانانی که مشکلات مادی برای اشتغال، مسکن، ازدواج و ... دارند، به نظر شما انجام این پروژهها ضروری است؟
ــ اتفاقا سؤال بسیار خوبی است. جالب است که به شما بگویم استقبال مردم کمبضاعت و اصطلاحاً فقیر، از این فراخوان، بیشتر از سایرین بوده است. اشتیاق قشر پایین برای کمک، بیشتر است.
خوب است خاطرهای دراین رابطه به شما بگویم: یک روز پیرزنی به کارگاه آمد که از ظاهرش معلوم بود آدم فقیری است. حالت عجیب و خاصی داشت؛ بطوریکه همه مشغول تماشای او شدند، پابرهنه وارد کارگاه شد و دو رکعت نماز خواند و گفت: «من میخواهم حاصل یک سال دسترنج خود را که از دوختن گونی به دست آوردهام به این طرح مقدس تقدیم کنم». این پیرزن برای دوختن هر گونی 100 تومان دستمزد میگرفت و جمعاً مبلغ 46400 تومان وجه نقد به این طرح اهدا کرد. رفتار این پیرزن و حالات معنوی او طوری بود که احساسات همه را برانگیخته بود طوری که همیشه این خاطره در ذهن من هست. در آن لحظه همه حضار را به یاد پیرزنی انداخت که گلوله نخی را برای خریدن حضرت یوسف (ع) آورده بود.
در رابطه با این سؤال این را هم اضافه کنم که در دیداری که با «آیت الله العظمی مکارم شیرازی» داشتیم ایشان فرمودند: «بحث سیدالشهداء (ع) در بین مردم جهان ـ مخصوصا تشیع ـ به گونه دیگری است. اگر مردم برای اداره زندگی خود از نازلترین مواد غذایی استفاده کنند ولی برای ائمه و امام حسین (علیهم السلام) بهترین چیزها را نذر میکنند. مثلا اگر خود در منزل برنج درجه دو و سه بخورند برای امام حسین بهترین برنج را طبخ میکنند و این را برای خود عبادت میدانند».
مردم بدون اعلام نیاز جدید و اطلاع رسانی ما، خودشان با اشکهایی که میریزند، به صورت خودجوش کمک می کنند. اگر حالات معنوی و روحی وصفناشدنی مردم درحین تقدیم هدایا را ببینید پاسخ سؤالتان را خواهید گرفت.
ابـنا: میبینیم که تعداد زیادی از مردم طلا و جواهرات اهداء کردهاند. برای ساخت این ضریح چه مواد و مصالحی لازم است؟
ــ برای ساخت این ضریح ما باید چوب ساج تهیه میکردیم تا مستحکم باشد و بتواند بیش از 300 سال عمر کند و و دوام داشته باشد. لذا 5400 کیلو از این نوع چوب از جنگلهای برمه خریداری شد که بنا به اعلام نظر کارشناسان دانشگاه تهران، حداقل 300 و حداکثر 1000 سال دوام دارد.
غیر از چوب،600 کیلو مس، 4200 کیلو نقره خالص و در حدود 120 کیلو طلا هم استفاده خواهیم کرد.
ابـنا: تا به حال چه مقدار طلا جمعآوری شده و نحوه استفاده از آنها در ضریح چگونه است؟
ـ تا امروز 64 کیلو و 550 گرم طلا جمعآوری شده و افراد بسیاری دراین اقدام مشارکت داشتهاند.
نحوه استفاده به این صورت است که ما در ساخت این ضریح، از طلا استفاده میکنیم نه از مطلا. در ضریحهای فعلی اعتاب مقدس، با «آب طلا» کار شده است ولی در این ضریح، خطوط با «ورق طلای 21 عیار» مزین میشوند و کار بسیار شکیل و در خور شأنی انجام خواهد شد.
ابـنا: آیا این طلاها را به فروش میرسانید یا خود همینها را ذوب میکنید؟
ـ برای صرف طلاهای اهدایی متبرعان، ما دو راه پیش رو داریم: یکی اینکه طلاها را به بازار ببریم و با حداقل افت و کسر قیمت، به فروش برسانیم و با وجه آن طلای خالص خریده، در ساخت ضریح به کار ببریم. در اینصورت هزینهای که برای ساخت آنها شده ـ اصطلاحاً مزد ساخت و یا در مورد سکهها مزد ضرب ـ برای ما میماند.
راه دوم این است که عین طلاهای اهدایی نیکوکاران را ذوب کرده و در ضریح به کار ببریم. در اینصورت مزد ساخت از بین میرود. اکثر متبرعان ـ از جمله «آیت الله جوادی آملی» که طلاجات همسر و صبیههای خود را اهدا کردند ـ خواستند که دقیقا همین طلاها در ضریح به کار رود. حتی زوجی که یک ماه بود از ازدواجشان گذشته بود با اهداء سرویس طلای عروسی خود مصر بودند که همین طلا را آب کرده و در ساخت ضریح استفاده کنیم. لذا ما هم با توجه به خواسته اکثر افراد تصمیم گرفتیم به همین روش دوم عمل کنیم.
ابـنا: غیر از طلا، کمکهای غیر نقدی دیگری هم شده است؟
ـ بله اشیای ارزشمند زیادی کمک شده مثل عتیقهجات قیمتی ، فرشهای نفیس و...
ابـنا: نحوه استفاده از آنها برای ساخت ضریح چگونه است؟
ـ تصمیم داریم در زمانی نزدیک به پایان ساخت ضریح، یک نمایشگاه برگزار کنیم و ضمن نمایش این هدایا، آنها را به بهترین و سخاوتمندانهترین پیشنهاد فروخته و وجه آن را صرف پروژه کنیم.
ابـنا: به نظر میرسد از اخلاص، عشق و احساسات لطیف متبرعان، خاطرات زیادی در ذهن شما باشد؟
ـ بله؛ واقعاً افراد با اوج احساسات، عاطفه، گریه و اشک چشم، طلاها و اموال خود را به پیشگاه سرور و سالار شهیدان تقدیم میکنند.
یادم میآید خانمی از تهران به کارگاه آمد که حالتی محزون، اشکبار و دلی شکسته داشت و گفت: من یک هفته پیش خواب عجیبی دیدم. در خواب مسجدی دیدم که عدهای در آن مشغول کار بودند و اسکلتی ششگوشه شبیه ضریح مطهر آقا امام حسین(ع) در آن قرار داشت. ندایی به من گفت: «برای ما ضریح میسازند، نمیخواهی در ثوابش شریک باشی؟». از خواب بلند شدم وخوابم را برای همسرم تعریف کردم. این در حالی بود که هیچ اطلاعی هم از وجود این کارگاه در قم نداشتم. حدود پنج روز بعد از این خواب، در آشپرخانه منزل مشغول کار بودم که شوهرم گفت: خانم بیا خوابت تعبیر شد. آمدم و دیدم مصاحبهای در مورد وضعیت ساخت پروژه ضریح مطهر از تلویزیون در حال پخش است.
یادم میآید وقتی این خانم آمد کارگاه قم، احساسات خود را نمیتوانست کنترل کند و حالت خاصی داشت. دائما با گریه و زاری شکر میکرد و میگفت: من را انتخاب کردند و هدیه من به امام حسین قبول شده است. آن خانم طلاجات قابل توجهی را اهداء کرد و به طرف بیرون کارگاه رفت؛ اما وقت رفتن دیدیم دوباره برگشت و سه حلقه النگویی که تتمه طلاهایش بود را نیز اهدا کرد. ما از دریافت آنها امتناع کردیم و گفتیم کافی است. اما او با اصرار به ما گفت: اینها را هم بگیرید، این طلاها در مقابل فداکاری امام حسین ذرهای هم نیست.
ابـنا: صحبت از این مسجد به عنوان کارگاه کردید. این کارگاه قسمتی از مسجد مدرسه علمیه معصومیه است که اتفاقا جای مناسبی برای این پروژه است. این محل چگونه در اختیار شما قرار گرفت؟
ـ بله این مکان که اکنون کارگاه ماست بسیار برای انجام کار مناسب است. البته خوب است بدانید که اینجا مسجد نیست و حکم فقهی مسجد را ندارد؛ بلکه شبستان است و مکان عبادت و مباحثه طلاب بوده است و چون زمینش قبلا وقف حضرت معصومه شده دیگر امکان اینکه برای مسجد وقف بشود وجود نداشته است. در واقع فقط طراحی و شکل آن شبیه به مسجد است که مناسبت خوبی با کار ما دارد.
گروه ما دربازدیدهایی که از مکانهای مختلف داشت اینجا را جای مناسبی برای انجام کار تشخیص داد. این امر با موافقت و مساعدت «آقای حسینی بوشهری» مدیر وقت حوزه علمیه مواجه شد و مستقر شدیم. بعد از رفتن آقای بوشهری، «آیت الله مقتدایی» هم با ادامه استقرار ما در این مکان موافقت کردند.
البته ما هم در مقابل اینکه مکان عبادت و مباحثه طلاب مدرسه معصومیه را در اختیار گرفتهایم زیرزمین مدرسه را تجهیز کردیم تا فعلاً جایگزینی برای عبادت و مباحثه علمی طلاب مدرسه معصومیه باشد.
ابـنا: این روزها به مناسبت اربعین و رونمایی از اولین پنجره، بازدید عمومی برقرار است. در ایام شعبان هم بود. هدف شما از برگزاری این بازدیدهای دورهای از روند ساخت ضریح مبارک در محل کارگاه چیست؟
ــ ما معتقدیم این برنامه بازدیدهای عمومی، ضمن تقویت مایههای معنوی مردم، در زندگی شخصی و خانوادگی آنها اثرات مثبت فراوانی دارد.
ابـنا: با توجه به روند پیشرفت پروژه و سرعت کار، فکر میکنید که چه زمانی ضریح به طور کامل آماده شود؟
ــ ما طبق تعهدی که به طرف عراقی دادهایم باید تا اربعین سال آینده (یعنی اوایل بهمنماه 1389) ضریح را آماده نصب کنیم؛ که انشاءالله این امر محقق خواهد شد.
ابـنا: یک سؤال هم از آینده بپرسم. بعد از آماده شدن ضریح، برنامه خاصی برای حمل دارید؟
ــ برنامه مفصلی برای انتقال ضریح به کربلا داریم که در طول مسیر از شهرهای مختلف ایران عبور کند. وپیشبینی میکنیم با این کار یک انفجار عاشورایی در سطح ایران ایجاد شود که اگر رسانهها همت کنند فرصت خوبی برای ترویج فرهنگ عاشورا در سطح جهان هم ایجاد خواهد کرد.
ابـنا: آیا در طول مسیر حمل و مراحل نصب، نگران حملات خرابکارانه افراطیون وهابی و بعثی نیستید؟
ـ برای مسایل امنیتی هم برنامهریزی و پیشبینیهای لازم را انجام دادهایم.
ابـنا: برنامه شما برای نصب چیست و چقدر زمان میبرد؟
ـ وزن کل ضریح، بالغ بر 12 تن میشود که تقریبا دو برابر وزن ضریح فعلی است. نصب این ضریح سنگین، مستلزم مقاومسازی سقف مضجع شریف امام (ع) است. بنابراین طبق پیشبینی ما حدوداً 40 روز باید رواق ضریح حرم برای نصب بسته باشد .
ابـنا: مردم مشتاق چگونه میتوانند کمکهای نقدی خود را به این طرح اهداء کنند؟
ـ برای کمک های مردم تقریبا در تمام بانک های دولتی وخصوصی،حسابی افتتاح کردهایم ؛ مثلاً:
بانک ملی ـ حساب سیبا ـ شماره 0106225536002
بانک ملت ـ حساب جام ـ شماره 55/500350
بانک صادرات ـ حساب سپهر ـ شماره 0103333300002
ابـنا: اگر کسی بخواهد کمکهای غیرنقدی اهداء کند و دسترسی به دفتر یا کارگاه شما نداشته باشد، چگونه باید این کمک را به دست شما برساند؟
ـ متبرعان عزیزی که به قم میآیند میتوانند کمکهای غیرنقدی خود را به دفتر هیئت امنا در خود کارگاه یا دفتر این طرح در حرم مطهر حضرت معصومه(س) اهداء کنند و رسید بگیرند.
عزیزانی که به کارگاه دسترسی ندارند و از شهرستانها مایل به اهداء طلا و جواهرات هستند میتوانند آنها را از طریق پست سفارشی به این آدرس برای ما ارسال کنند:
قم ـ 45 متری عماریاسر ـ جنب کوچه شماره 2ـ پلاک 40 ـ دفتر ساخت ضریح امام حسین(ع)
صندوق پستی 194/ 37155
البته در این صورت، حتما طلاجات ارسالی خود را به میزان مبلغ اعلامی به شرکت پست، بیمه کنند. ما هم به محض دریافت این هدیه، ضمن اعلام وصول تلفنی، رسید کتبی آن را هم برای آنها به آدرسشان پست میکنیم.
شماره تلفن تماس با دفتر هم 7715728 ـ 0251 است. همچنین سایت اطلاع رسانی www.zarih.ir آماده اطلاعرسانی به عزیزان مشتاق میباشد.
ابـنا: در پایان اگر سخن ناگفتهای باقی مانده است بفرمایید.
ــ لازم میدانم از زحمات بیدریغ عزیزان همکار تشکر کنم:
گروه مهندسی به سرپرستی «آقای مهندس توکلی بینا»، و عضویت «مهندس خوشنژاد» طراح گرافیک، «مهندس فتحی» آرشیتکت این پروژه و «مهندس کاظمی» تحلیل و محاسبات سازه.
گروه نجاری شامل «استاد مهدی دیدار شیرازی»، «استاد اکبر رحیم شیرازی»، «استاد حسین ناطق» و «استاد آقاشهرام».
گروه هنری این پروژه هم زحمات زیادی کشیدند؛ مثل «استاد محمود فرشچیان» طراح و ناظر عالی که هرچند وقت یکبار از ایالات متحده به قم میآید و بر کار از نزدیک نظارت میکند و روزانه 12 الی 13 ساعت در اینجا مشغول کار میشود، و «استاد سید محمد حسینی موحد» که خطوط زیبای این پروژه را خوشنویسی کردند.
قلمزنهای این پروژه تعداد ده نفر از اساتید هستند که به سرپرستی «استاد مصطفی خدادادزاده» از شهر اصفهان به قم آمده و مشغول خدمت میباشند. ایشان و تیم قلمزنیاش نقوش رسم شده توسط استاد فرشچیان و همچنین خطوط استاد موحد را بر روی ورقهای نقره و طلا قلمزنی میکنند.
کارهای ریختهگری گوی و ماسوره این طرح توسط صنایع حدید تهران به سرپرستی «مهندس غیاحی» و کارهای تراشکاری گوی و ماسوره هم به سرپرستی «سید احمد هاشمی» و همراهی «مهندس اسداللهینژاد» مدیرعامل شرکت دندهسازان و آقای «حسن باقرزاده» در حال انجام است.
به طور کلی مجموعا حدود 40 نفر به طور مستقیم درگیر این پروژه هستند که ذکر نام همه آنها امکانپذیر نیست.
همچنین در اینجا لازم میدانم از مدیریت شعب بانک ملی قم تشکر کنم که خزانه خود را در اختیار ما گذاشتهاند و اشیاء قیمتی که توسط مردم عزیز اهداء میشود را در آنجا به امانت نگهداری میکنیم.
ابـنا: از فرصتی که در اختیار ما گذاشتید بسیار سپاسگزارم.
ـــ من هم از شما تشکر میکنم. مطمئن باشید که نظرکرده و مورد عنایت هستید که در مورد روند این پروژه مقدس، مصاحبه و اطلاعرسانی میکنید
| 
زمینه سازی برای بازسازی حرم ائمه بقیع (خبر ثابت) شنبه 
صفحه اصلي
خوش آمديد ميهمان
آمار بازديد:
نويسندگان :
